SEVİYORUM
Yücel
DUMAN
Köyden birdaha doğmayı seviyorum, ben.
Herkesin bir bir gittiğinde, kalıp sesizce dolana dolana coşik babaya cıkmayı seviyorum.
Hiç kimsenin, beni anlamamasını seviyorum.
Utanmayı seviyorum.
Herkesin, bir yol bulup yürüdüğü yerde.. düşüp, iki büklüm ağlamayı seviyorum.
Bütün ışıkların söndüğü o karanlık ayazda, köyden üşümeyi seviyorum.
ALLHAHIN bana yazdığı kaderi seviyorum.
Ölüm bir adım yakınımdayken, hayata gülümsemeyi seviyorum.
Gururlu olmayı, affetmeyi seviyorum.
Hiç bitmeyen umutlarımı, seviyorum.
Olmadı mı, bir daha denmeyi seviyorum.
Harcanıp ezildiğimde, yeniden ayağa kalkmayı şükür etmeyi seviyorum.
Köye gittiğim gün, çiçeklerin açmışlığı
yağmura, rüzgara, toza toprağa mahruz kalmayı seviyorum.
Hiç kimse yoksa, bizi yaradan var demeyi seviyorum ben.
Zamana meydan okumayı, bir şarap gibi olgunlaşmayı seviyorum.
İçimdekilerini dost bildiklerime . Anlatmayı seviyorum, sonuna kadar.
Anlaşılmasa da sözlerim, belki bir dosttur haykırışımı duysun diye söylemeyi seviyorum.
İşte yanımda dostum , demeyi seviyorum.
Bitmeyen türkümü dinlemeyi, seviyorum.
Birisinin karşısında iken, çocuk gibi ağlamasını seviyorum.
Bir yanlış yaptığımda, kırdığım insanda özür dilemeyi seviyorum.
Susmasını seviyorum biri birşey konuşurken.
Sonra yine konuşmasını, seviyorum.
Yokum dediğimde, var olmasını seviyorum.
Elimden tutulmasını, ağlama coçuk denilmesini seviyorum.
Yanlışların içinde bir doğru aramasını seviyorum.
Bağırıp çağırdığımda, hâlâ yaşıyor olduğumu görüp, bir şansın daha var çocuk demesini seviyorum.
Sen ettin, bizde kalsın büyüklük diye bana bakmalarını seviyorum.
O beni afedenleri cok seviyorum.
Her şey tükendiğinde, bir umut olmalı diye dalıp giden bakışlarımı seviyorum.
Sevmeyi , herkese ve her şeye rağmen.seviyorum geleceğe umutla bakanı seviyorum.
Çünkü inanıyorum ki, hayat tüm hızıyla devam ediyor hayatımızdan eksikler olabilir.
En cokta bu yazımı okuyan siz degerli dostları seviyorum-
Saygılarımla
25 / 3 / 09
Yazan: Yücel Duman
Almanya Wiesbaden
yupama@hotmail.de
29.03.2009 / Gomanweb
|