ÖLÜMÜN ARDINDAN DERSİM

Ölüm bizi ne zaman yakalar bilinmez. Ancak, bir gün mutlaka yakalar. Şimdilik bilimsel olarak ölümü önlemek mümkün değildir. Dersimli iş adamlarından sevgili Ayhan (Ağa) Erdoğan’ın ölümü beni çok derinden etkilemiştir. Bu acı ölümle ilgili olarak duygularımı sizlerle paylaşmak istiyorum.

Dersim’in önemli İş adamlarından sevgili Ayhan Erdoğan 14 Ekimd’e Ankara’da tedavi görmekte olduğu hastanede yaşama veda etti. Dersim’in Mazgirt İlçesine bağlı Goman (Yaşaroğlu) Köyü çok büyük bir değerini kaybetti.

Sevgili Ayhan Abi'nin tedavi gördüğü hastanede ölmeden önce Dersim’e bağlı doğduğu köy olan Goman’a ambulansla ya da helikopterle götürülmesini istemiştir. Ancak, doktorları tarafından uygun görülmemesi nedeniyle bu isteği yerine getirilememiştir.

Ölümün ardından cenazesi çok sevdiği Dersim’e götürülerek doğduğu Goman Köyü’nde kalabalık bir kitle katılımı ve kendisine yakışır bir cenaze töreniyle toprağa verildi.

Ayhan (Ağa) Erdoğan Goman'ın en eski iş adamlarından olup, Ankara'da petrol istasyonu ve bağlı bazı işletmelerin sahibidir. Onlarca Gomanlı ve çevre köylerindeki insanlarımıza iş vermiş, bir çok fakir insanımıza da maddi yardımda bulunmuştur. Hatta bazı yaşlı ve yoksul kişileri kendi işletmesinde sigortalı olarak emekli etmiştir. Yani bir çok Dersimli insanımıza maddi ve manevi katkısı olmuştur.

Sevgili Ayhan Abi ile en son üç yıl önce bir yakınımın düğününde yüz yüze görüşmüştüm. Düğünün o gürültülü havası içinde kısa bir sohbet yaptık. Bu defa yakalandığı o amansız hastalığından dolayı yaklaşık bir ay önce Sevgili Ayhan Abi ile telefonla görüşüp, geçmiş olsun dileğinde bulunmuştum. O sevecan sesi hala kulaklarımdadır. Ayrıca, Demokrat ve yurtsever kişiliğiyle biz Gomanlıların hafızasında yer edinmiştir.

Ayhan Abı’nın ölümünün ardından Dersimde olmak istediğini kızı Fulya'dan öğrenmiştim.

Benim de vasiyetimdir; ölümümün ardından ben de Ayhan Abi gibi Dersim’in Goman Köyü’nde gömülmek istiyorum. Ancak, daha farklı bir cenaze töreniyle. Cenaze namazı ve benzeri dini telkinlerin kesinlikle yapılmamasını istiyorum. Bunun yerine Nazım’dan, Ahmet Arif’ten şiirler ve Ahmet Kaya’dan, Ferhat Tunç’dan, Aram Tigran’dan türkülerin söylenmesini istiyorum.

Ne mutlu ki, Ayhan Abı’nın isteğini çocukları yerine getirdiler. Ben de Ölümün ardından Dersim’de olmak istiyorum. Acaba benim bu vasiyetim gerçekleşir mi? Umarım yakınlarım bunu bana çok görmezler.

Güle güle Ayhan Abi! Mazlumların diyarında bir gün buluşmak üzere, seni bir kez daha anıyor, hatıran önünde saygıyla eğiliyorum.

Evet arapca dini törenlere bende karsiyim. hatta Hakka yürüyen cogu dostlarimiza türkce insanlarimizin anliyacagi gibi 12 gülbenkle Cenazelerini Ehlibeyit ve Pirlerimizin uygun gördügü sekilde yikayip , Cenaze Ekanlarini Türkce Dua ve Gülbenklerle Tamamlayip Hakka gönderiyoruz.Ben Ayni Zamanda Berlin Cem evinde Bu Güzelligi uygulamaya basladim yaklasik 2 seneden beri yapiliyor. EDEB ve ERKANLA yolluyoruz Cenazelerimizi. Saygi ve Sevgilerimle bilgilerine Sunarim.

Dostca ve Sevgi ile Kal. Bir Siirim (belki beni Sana daha iyi anlatir.)

BİSU

Kin bilmeyiz, Küfür yoktur dilimizde.

Nefreti uçurduk, hiç kaldı Nefsimizde.

Kibiri yele saldık, dostur herşey içimizde.

Barışa meyil eyledik, Kızılgül dağıtırız Biz.

İtikat ettik, İnandık Kamil İnsan olana.

Ademe Gönül verdik, kalbi Pak olana.

Nice Dağları aştık, Yolunda yol bulana.

İnandık Ulu Hakka, İkrar dağıtırız Biz.

Sevgi verdik, ağacın yeşil yaprağına.

Toprakta Sürüngene, Denizden Balığına.

Uzayın Dumanına, Yıldızın en uzağına.

Sevgi ile bakar, Sevdamızı dağıtırız Biz.

Seyid Oğlu, Nur salar Sabahın Melekleri.

Zümrüt renkler saçar, Göle düşen Akisleri.

Ilık, Ilık bir Bereket dalar, Topraktan içeri.

Umuttur Güneş, Nur salar, Nur dağıtırız Biz.

29 Eylül 2010

Berlın Ali Koçak

Sevgili hocam değerli site yönetmenımiz.
Bu gün yazdığınız yazınızı okudum güldüm hüzünlendim ve tabiki düşündüm yani bir yazının hem güldürmesi hem hüzünlendirmesi ve düşündürmesi çok önemli. mahlesef biz insanlar yaşarken ölümü ve bir gün ansızın gideceğimizi hesaplamayız.yorgun bir beden gitmek ister hemde kimseyi sıkmadan yani yakınlarını dostlarını gönül isterki genç bedenler ölmesin öldürülmesin biz bunun mücadelesini verdik veriyoruz kimler gelmiş kimler gitmiş bu dünyadan en acıklı ölüm nedir bilirmisiniz düşündüklerini yazmamaktır bence belkide bizim toplumda yakınlarımızdaa ne duygu dolu insanlar gelmiş geçmiş ama yazamamış o şansı yokmuş bu yüzdende biz şanslıyız ne derler söz uçar gider yazı kalır.bizim köyde bir ismail amcamız vardı bir dakika düşünür senin benim ve her kes için bir dörtlük düzerdi ama yazamadı. bence acı olan bu velhasıl segili hocam üzülmeyin ALLAH uzun ömür versin tekrardan sizin ve mala bekı nin hepisinin başı sağ olsun. hayat devam ediyor saygılarımla.

Mustafa hoca köyünüzde iyi bir insan ölüyorsa, acimiz ortaktir. Dersim icin bir kayiptir. Üzüntünüzü yürekten paylasiyorum. Gomanweb site yazari.

Hocam Merhaba,

Yazinizi okudum ve biraz hüzünlendim. Yasamak güzel ve anlamli, ölüm cok cok uzaklarda olmalidir size/bize. Tabiki ölümde yasam gibi bir gerceklik, ancak daha cok yazilarinizi okumak isteriz. Isteginizide saygiyla karsiliyorum. Sazli-sözlü, siirli bir ugurlamayi anlamli ve degerli buluyorum, cok uzun yasam sürdürmeniz dilegiyle,

saygilarimla

haydar uc