| Yücel
DUMAN Herkese Selam,
Sevgili Dostlar, can kardeşler
Bu site sayesinde, yüzlerini tanımadığım, ama izlerini kaybettiğim dostu bulmak tanımadığıma dost olmak.
Hayata dair bir belirtilerini görmek çok sevindirici..
Hayat,sa cok kısa, yollar sarpti dersimin ve araya çok zaman
girdi.
Dağıldık, göç ettik, uzun yolculuklara çıktık.
Islandık, yorulduk, terledik; hayatın engebeli yollarında kaybolduk; izlerimizi kaybettik.
İşte, bazen dersimi göresin gidesin geliyor..
Uzaklaşmak duygusu, nasıl birşey?
Hep gözleriniz bavullardadır. Havaalanları, tren istasyonları, otobüs garajları imdadımıza yetişmiyor bazen.
Gecenin ilerleyen saatinde, belki kuşkulu gözleriniz gene dersimin dört dağını anımsar mazgirti hatırlar bengibi.
Vakti,gelmiştir dersin son kez birdaha oraları gezmen kalkıp memlekete gitmek istiyor,sun. sen ey dersimli.
Güneşşin doğuşunu orda bakmak istersin çocukca davar güttüğün yamaclarda sen.
O büyüdüğün yamacları cok az corak tarlaları olan dersimin köyünden .
O patika yolarda eyşek sırtında davar peşinde orak elinde elcek parmaklarda.
Belin gene iki büklümdü ama, olsun orada insanlıkda düşmanlıkta mertce vardı.
Buralar gibi kaleş dostlara benzemez dersin anadilimi konuşmak kuş cıvıltıları duymak.
Geceleri yıldızları sayarcasına bakmak ayı parlak görmek temiz havayı tenefüs etmek.
Aci hatıralarımın olduğu şehri,tek etmek geliyor bazen icimde Wiesbadeni.
Bir zaman bütün hayatımın gencliğimin geçtiği şehrim, dostlarımın olduğu şehrim.
Uzaklardan yani dersimden bana esinti sesi getiriyor bu duygu
.
Bazı yazılarda, "yürek burkuntusu" yaşıyorum, hemen bir şiir yaziyor kendim okur kendim dinliyorum.
Bu güzel pencereden bir tık kadar uzaklaşiyorum hemen yani siz degerli hocalarımı okuyor politikada.
O kadar söz varki zaten sizler okadar güzel anlatıyor bense bir eksiklik görerek dersim bukadar güzelse eger.
Güzeliğin yanında aşkın olmaması bir eksiklik degilmi sevgi katkı sunarım kendimce bu güzel sayfalarımıza.
Politik yazan hocalarımı dinlerken okurken anlamaya calışiyorum o güzel duygülarını bendeki hevs bu.
Yada sazıma cırak gibiyim telerine dokunup bozuk sesimle dersim dört dağ icinde türküsünü mırıldanırım kendimce.
Gece ilerliyor ve birazdan aydınlık olacak.gene robotlaşan vucudum iş korkusuyla uyanıyor koşturuyor otubüs duraklarında.
Hic bir şey artık tat vermiyor hic bir söz bana hitep etmiyor.
Bir önceki sene izinin hayalı perdeliyor gözlerimi seitliyi gecmişsin ne,cabuk hülüman ve goman yol ayrımı lehvada koymuşlar.
Oracıktan çocukluğun hisleri başliyor münübüsün penceresinde bir göz gezdiriyorsunki evimizin kapısındaki yaşli anan,nın sesini işittirsin sanki.
Kulağın cınlıyor ama sen hala rüyadasın uyanmak istemesin köydeki izinciler emekliler yaşlılar la dolmuştur gene boşalan köy.
Birden çalar saat seni uyandırıyor on sekiz senelik uykudan.
Degerli okuyan dost umarım ben beni yazarken senide düşünmüş bir nevi duygularımızı ortak yanlarımızı yazmışım.
Seni yada sizi yazmışsam ne mutluki sizi anlamışım ne mutluki bana sizle paylaşmışım.
Bu satırları okuyan sen siz degerli dostlar ben size saygılarımı belirtmekten kıvanc icindeyim tüm hayalınız gercek olsun dileğile.
Kendize iyi bakınız!
Saygılarımla.
Yazan: Yücel Duman
Almanya Wiesbaden
yupama@hotmail.de
18. / 4 / 09
18.04.2009 / Gomanweb |
