GITME BABA

Bizleri Goman'da koyup gitme baba.
Sesini duyduğumda sitem ederim baba.
Ulaşmadım sevdiğimin yanına.
Ben de acımasız Dünya'ya sitem ederim.

Her gün yoluna bakıp kul oldum.
Hasretinden yana yana kül oldum.
Gözlerimdeki yaşlar ırmak oldu.
Aktıkça ıslanan yollar çamur oldu.

Gördünüz mü yanan evimizi Goman'da?
Hayal mi görünür düş ortasında?
Sevgi ile iki kaş arasında.
Zamansız terk ettin bizi baba.

Tüter durur viran olmuş gönlüm.
Mutlu olmaz her an boştur yerin.
Kalplere unutulmaz senin için.
Kavrulup dururum seni hatırladıkça.


NOT: Ben sahsen ölülerimi hala unutmadim,simdiki zamanin zamansiz cocuklari yasiyanlarini unuttular.Ne kadar aci,ne kadar düsündürücü bir sey degil mi? Hatirladigim kadari ile rahmetli annem ve babam bana anlatmislardi;

 Goman köyünden 1946 Yilinda Mali Kiyi-Yani ELVEREN``lerin evi ve agirlari yanarak tüm kücük bas ve büyük bas hayvanlari esyalari ile birlikte yanarak, bu aile SUBAT ayinda kar ve yagmur ortasinda perisan olduklari, evin reisi Zülfü elveren, bu acisina 3 yil sonra annesini, daha sonra 6 yil aradan sonra cok sevdigi kardesi Ali Cavusu gurbet ellerinde calisirken trafik kazasindan kaybederek, coluk cocugunun riskini temin etmek üzere,  Almanya'da calisan kücük kardesi Halil``in davetiyesi üzerine Almanya'ya calismaya gider, bir süre sonra sinir disi edilip Türkiye'ye gönderilir ve coluk cocugunun riskini temini icin yine ona gurbet görünür, Türkiyenin cesitli sehirlerinde calismak üzere yola koyulur, Ama sansizlik yine onu birakmaz, Yil 1960 Esinin son cocugunda hamile iken normal dogum yapar ve asiri kan kaybinda esi malesef vefat eder ve geriye 8 cocuk ortada kalir.  Zavali Zülfü gurbette bu aci haberi duyar duymaz Goman Köyüne cocuklarinin basina döner ve asiri üzüntü ve marakten cok sigara icer ve girtlak kanserine yakalanarak,1970 Yilinda vefat eder. Bu cocuklara yengesi saygideger SISAN Analik yaparak onlari yetistirir. Bu güzel anayi daima sevgi ve saygi ile aniyorum. Suan kendisi ANKARA``da evlatlari gibi büyüttügü yegenleri Ibrahim ve Metin ELVEREN yaninda yasamaktadir.

Bende böylesi insanlarla gurur duyar ve sürekli kendilerini telefonla ariyarak seslerini duydukca bana büyük moral ve mutluluk vermektedir. Bu siirimi de tüm ELVEREN akrabalarima armagan ediyor hepsine sonsuz sevgi ve saygilarimi iletiyorum.

10.EYLÜL 2007-LUGANO-ISFICRE

MEHO TORUNU: Salih GÖCER